Oblicza luksusu w młodej poezji serbskiej

aut. Agnieszka Żuchowska-Arent

(...) komercjalizacja sztuki nie jest wcale wymysłem naszych czasów. Stosowana była od zawsze, choć może dopiero dzisiejsza forma sprawia, iż jest ona bardziej widoczna. Baudelaire pod koniec życia deklarował, wprost, że sztuka i prostytucja to jedno. Pozostaje tylko pytanie, która postawa ma więcej wspólnego z luksusem: czy prostytucja umysłowa - celowa komercjalizacja własnej twórczości, pozwalająca żyć i pisać w dość wygodnych warunkach bytowych, ale często za cenę wyrzeczenia się własnych wizji twórczych i rozmieniania swojego talentu na drobne; czy też pisanie pod dyktando własnego natchnienia, co nieraz skazuje pisarza na wydawniczy i komercyjny niebyt, a tym samym - niedostatek materialny. Tę kwestię należałoby raczej pozostawić do indywidualnego rozstrzygnięcia przez samych twórców. Stąd też, postanowiłam zapytać młodych serbskich poetów, których teksty przekładam, o ich zdanie w tej sprawie.

Cały artykuł dostępny w wersji papierowej "Fragile"



Prezentujemy wiersze młodych poetów serbskich, także te, które nie znalazały się we "Fragile" papierowym:

• Vladimir Stojnić


• Milos Mitrović


• Milos Zivanović


• Petar Matović


• Tamara Suskić


• Enes Halilović