Teatr



brook-grafika

Między wojnami

Prezentowany podczas IV Festiwalu Nowa Klasyka Europy w Łodzi najnowszy spektakl Petera Brooka i Marie-Hélène Estienne jest dość szczególną próbą powrotu do słynnej Mahabharaty. Brook jasno daje do zrozumienia, że przypominając powstałą ponad trzy dekady temu inscenizację, pragnie nie tyle poddać ją rewizji, ile raczej (...)
boska

Bosko

1. Bosko się robi, kiedy szyby zdobi grudniowy szron, Kraków błyszczy świątecznymi girlandami, a zadymione i zaparowane twarze marzną przed Bunkrem Sztuki. Emocje powoli opadają, kurz sceniczny również i choć zima wciąż trwa, czas na małe trzeźwe festiwalowe podsumowanie. Przez dziesięć intensywnych dni 9. (...)
śmierć-na-gruszy

Różnorodność i równość. O spektaklu Śmierć siedzi na gruszy i się nie ruszy z reżyserem Kubą Falkowskim rozmawia Katarzyna Maćkała

Katarzyna Maćkała: Współcześni krytycy nie widzą w Śmierci na gruszy Witolda Wandurskiego więcej niż recenzenci, którzy po prapremierze w Teatrze Słowackiego w Krakowie w roku 1925 uznali sztukę za polityczny skandal. W Teatrze Jaracza w Łodzi stworzyłeś wspólnie z Sebastianem Majewskim swoistą wariację na temat moralitetu Wandurskiego zatytułowaną Śmierć siedzi na gruszy (...)
uo-ikona-wpisu

Udając ofiarę, czyli nachuizm zadekretowany

Warszawski Och-Teatr wystawia aktualnie sztukę Olega i Władimira Presniakow pt. Udając ofiarę. Prezes Fundacji Krystyny Jandy na Rzecz Kultury (jednocześnie reżyser wielu prezentowanych tam przedstawień), chcąc zapewnić płynność finansową placówki, a zarazem schlebić wyrafinowanym gustom krytyki, zręcznie dobiera repertuar, lawirując pomiędzy klasyką, propozycjami (...)
doswiadczenie-synestetyczne,big,612088

Fuzja zmysłów i intelektu. O książce Mateusza Chaberskiego „Doświadczenie (syn)estetyczne. Performatywne aspekty przedstawień site-specific”

Książka Mateusza Chaberskiego jest częścią serii „Interpretacje” wydawanej przez Księgarnię Akademicką. Seria ta prezentuje nowe podejście w naukach humanistycznych, otwierające się na dawanie „świadectwa ze spotkania, opisu form i sytuacji w procesie ich oddziaływania”. Tytułowe doświadczenie (syn)estetyczne jest terminem zapożyczonym z pracy brytyjskiej performatyczki Josephine (...)
ikona

Krytyka ciała niemożliwego

Performance Zero miał premierę 9 i 10 października 2015 roku na 9. edycji festiwalu Internazionale Teatro di Immagine e Figura w Teatrze Verdi w Mediolanie, w Polsce pokazywany był miesiąc później, 14 listopada, w Ośrodku Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka w Krakowie. Spektakl stanowi część szerszego przedsięwzięcia (...)
skowyt

Możliwości i ograniczenia wolności

Literacki manifest pokolenia Beat – poemat Skowyt (1955/56) autorstwa Allena Ginsberga – mimo upływu sześćdziesięciu lat od jego wydania, mimo dezaktualizacji części kwestii, wobec których Ginsberg i podobni jemu, młodzi intelektualiści amerykańscy, buntowali się w połowie ubiegłego wieku, ciągle oddziałuje na wyobraźnię współczesnych czytelników, (...)
Thomas Bernhard, „Plac Bohaterów”, reż. Krystian Lupa, fot. Anna Kaczmarz

Zimne barwy pamięci

Surowa przestrzeń. Wysokie ściany w ziemistym kolorze mokrego tynku zamykają obszar klasycznej sceny pudełkowej. Niezwykle oszczędna scenografia nosi pewne znamiona symetrii. W centrum dwie szafy zabezpieczone folią, a na prawo od nich stół, drzwi i ostemplowane kartonowe pudła z napisem „Oxford”. Po lewej stronie natomiast duże okno (...)
Scena ze spektaklu „Słowo w słowo”, fot. Margó Klacsán

Od wywiadu do spektaklu. Praca metodą verbatim na przykładzie działalności węgierskiej grupy teatralnej PanoDráma

Teatr dokumentalny, którego początki sięgają dwudziestolecia międzywojennego, znajduje współcześnie wielu kontynuatorów, którzy przy użyciu autentycznych materiałów dokonują analizy i komentują nurtujące społeczeństwo tematy i problemy. Jego istotą jest „dialektyczne napięcie, jakie rodzi się między fragmentarycznymi cytatami zaczerpniętymi wprost z rzeczywistości politycznej”[1]. Spektakle dokumentalne (...)
amy plakat

„The soft parade”, czyli w przyszłość z naszymi umarłymi

Wielowątkowa opowieść o Amy Winehouse zrealizowana przez Piotra Siekluckiego w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie oferuje widzom popkulturowe widowisko, zachwycające świetnym aktorstwem, ale też prowokuje do poważnych pytań o podłoże autodestrukcji.   Spektakl Siekluckiego, oparty na sztuce Marii Spiss, jest przedstawieniem dwoistym, na poły popkulturowym widowiskiem muzycznym, pełnym (...)
alceste 3 ikona wpisu

„Alceste” w oparach epoki

W trzechsetną rocznicę urodzin Christopha Willibalda Glucka wenecki Teatr La Fenice, we współpracy z działającą przy Operze Florenckiej Fundacją Maggio Musicale Florentino, zaproponował melomanom wystawienie dzieła Alceste niemieckiego kompozytora. Ten utwór-manifest, syntetyzujący główne założenia „zreformowanej operyˮ, wybrzmiał 26 marca 2015 roku w XVIII-wiecznym gmachu (...)
ikona

Współczesne ballady i romanse

Balladyna w reżyserii Radosława Rychcika to z pozoru szkaradna farsa, z której widz niczym uczestnik jasełek sam musi wyłowić ukryte święte słowa. „Z wszystkich rzeczy, które dotychczas moja mózgownica urodziła, ta tragedia jest najlepszą (…) Cała podobna do starej ballady, ułożona tak, jakby ją (...)